تیمور در سال771 هجری در ماوراءالنهر به قدرت رسید و تا سال783هجری با فتح خوارزم و سرکوب شاخه های طوایف مختلف،پایه های حکومت خود را در این ناحیه تحکیم کرد. سپس با تنظیم یک نقشۀ دقیق متوجه تصرف غرب و جنوب قلمرو خود شد.تیمور برای فتح ایران با مشکل جدی روبرو نبود.پس از سقوط ایلخانیان کشور قطعه قطعه شده بود. و بین سلسله های حکومت گر دشمنی و اختلاف وجود داشت. علاوه بر این درون سلسله ها نیز معمولا اختلافات بسیاری وجود داشت.اختلافات چنان عمیق بود که فکر اتحاد به ذهن هیچکس نمی رسید.تیمور در بیشتر نواحی ایران با استقبال رجال برجستۀ مذهبی و سیاسی و اشراف روبرو شد.این واکنش نمی تواند حیرت آور باشد. زیرا سلطۀ یک حاکم قدرتمند که ثبات سیاسی و اجتماعی را همراه دارد از تحمل مدعیان مختلف که کشور را به ویرانی کشانده بودند، بهتر به نظر می رسیددودمان آل کرت هم مرز با تیمور بود، اولین قربانی هجوم سراسری او شد. تیمور به بهانۀ عدم حضور ملک غیاث الدین آخرین امیر این دودمان درقوریلتای او در سال783هجری به هرات حمله کرد. با وجود استحکامات بسیار به آسانی آنجا را تسخیر کرد.سپس در همان سال به قلمرو سلسلۀ جانی قربان و در کلات و طوس حمله کرد.علی بیگ جانی قربان گرچه مدتی پایداری کرد امّا شکست خورد و تسلیم شد.سربداران نیز به سختی از جانب دیگر امرای خراسان در فشار قرار گرفته بود آنان حضور تیمور را موهبتی بزرگ تلقی کردند. خواجه علی ، تیمور را به عنوان فاتح پذیرفت و بدون جنگ و مقاومت سبزوار را به او تقدیم کرد.برچسبها: سیاست
برچسب:
نویسنده: یلدا حسینیان
ترکیب ارتشمناصب نظامی از رده پایین به بالا عبارت بود از:۱. اون باشی که فرمانده گروه های ده نفره سپاه بود ۲.یوزباشی که رئیس گروه های صد نفری بود۳.مینک باشی یا مین باشی و یا امیر هزاره که فرمانده گروه هزار نفری بود و هر گروه برای خود تعدادی خیمه و اسب و سلاح مخصوص داشت .امیرانی به نام امیر اول، دوم ، سوم و چهارم تحت نظارت مین باشی، خدمت می کردند که هرکدام وظایفی را به عهده داشتند .اون باشیان، یوزباشیان و مینک باشینی که در جنگ از خود رشادت و شجاعت نشان میدادند و فتح و الفتوحات داشتند ، حکومت شهر ولایت را در دست میگرفتند . آنها و دیگر امیران و سپاهیان اجازه نداشتند که در مجلس های شادی و دیوانخانه بدون کلاه و موزه و سر موزه و جامه و جامعه گریبان دار و شمشیر حاضر شوند.به حقوق سپاهیان علوفه میگفتند که حقوق اون باشی ۱۰ برابر هر یک از سربازان و حقوق یوزباشی دو برابر حقوق اون باشی و حقوق مین باشی سه برابر حقوق یوزباشی تعیین شده بود .همه احتیاجات لشکر، شامل سلاح و ساز و برگ در جبهه خانه یا قورخانه برطرف می شد در جبهههای نبرد روشن کردن آتش در هنگام شب و با صدای بلند صحبت کردن قدغن بود .ادوات سپاه علاوه بر اسب شامل بود از علم، نقاره ، طوغ، چرطوغ، نفیر ،کمان ، تیر، شمشیر ،اره ،درخش، جوال، جوالدوز، تبر،شیشه ، سوزن، ترکش، کمان و جوشن.در مواقع جنگ کلیه امرای دوازده گانه ، فرماندهان گروه های ده،صدو هزار نفری می بایست با کلیه تجهیزات همراه با ۱۲۰۰۰ سوار در مقر خود حضور داشته باشند این دسته ۱۲ هزار نفره به چهار دسته تقسیم می شدند که یک دست در جناح راست یک دسته در جناح چپ و دو گروه هم در جلو و قلب لشکر و هرکدام به فاصله نیم فرسنگ موضع میگرفتند و آماده میشدند .در خصوص انتظامات در عصر تیموری در
برچسب:
نویسنده: یلدا حسینیان
برچسب:
نویسنده: یلدا حسینیان